خبر آمد دوباره شاعری خرد

یکی از جایزات شعر را برد

ملاک داوری بر رسم معمول      

حماقت بوده هم از عرض هم طول

در این شیوه که از هر عیب پاک است      

نخود بودن به هر آشی ملاک است

به شعرش کاه و یونجه خوب داده       

مخش هم بوی خرمنکوب داده

به هر بادی وزیده گشته مایل                  

به هر جشنی که رفته می زده کل

اگر در مجلس تعزیه بوده                   

سخن هایی پر از مذهب سروده

اگر در جمع یاغی ها نشسته      

خودش چون "چه" *شده فرمانده دسته

جویده هر چه دیده گاو ماده           

به نثرش رنگ و بوی شعر داده

به نظم سست خود تزریق کرده                

مدرنیته  همین تخم دو زرده

در احوالی که داور هم زپرتی است      

از آن داور نماها ...بچه قرتی است !

اگر خواهی تو را هم برگزینند      

خلایق هم  تو را کم کم ببیند

نمی خواهد که شاعر پیشه باشی      

همان بهتر تو هم بی ریشه باشی

به کل از شعر پر مایه بری باش      

به فکر راه و رسم دیگری باش

دُمت را هی بکن جنبان و جنبان      

بدینسان لقمه ای دیگر بلمبان

 چه .چه گورا